உய்குர்:அமெரிக்கத் தலையீடும் சீனாவின் அணுகுமுறையும்-அ.பாக்கியம்

1989 ஆம் ஆண்டு முதல் ஜின்ஜியாங் உய்குர் தன்னாட்சி பிரதேசத்தில் தீவிரவாத நடவடிக்கைகளும், பயங்கரவாத செயல்களும் பல்கிப்பெருகின. வளர்ந்து வருகின்ற இந்த பிரச்சனையை அமைதியான முறையில் எவ்வாறு தீர்ப்பது என்பதற்கான தீவிர ஆலோசனையில் சீன மக்கள் குடியரசு ஈடுபட்டது. சீனாவின் திட்டமிடப்பட்ட பொருளாதார மேம்பாட்டிற்கும், வறுமை ஒழிப்பு கொள்கைகள் அமலாவதற்கும், சமூகத்தின் நிலைத்த தன்மையை மேம்படுத்துவதற்கும், வன்முறை மிகப்பெரும் இடையூறாக இருக்கும். இதற்கான மூல காரணங்களை கண்டு தீர்க்க வேண்டும் என்ற முறையில் தங்களுடைய செயல்பாடுகளை சீன அரசு அமைத்துக் கொண்டது. சீனாவின் இந்த அணுகுமுறை அமெரிக்காவின் அணுகு முறையான பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போர் என்பதிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட அணுகுமுறையாகும்.

சோசலிச சமூகத்தை உருவாக்குவதை லட்சியமாகக் கொண்டிருக்க கூடிய சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சி கண்டிப்பாக அமெரிக்க பாதையை கடைபிடிக்க முடியாது. பொருளதார வளர்ச்சி,வேலைவாய்ப்பு, கல்விகொள்கை, தொழிற்கல்வி பயிற்சி முகாம்கள் பற்றி முந்தைய அத்தியாயங்களில் விளக்கி உள்ளோம். அண்டைநாடுகள், சர்வதேச பயங்கரவாத் பிரச்சனைகள் எதிர்கொண்ட முறைகள் இந்த அத்தியாயத்தில் பார்க்கலாம். பயங்கரவாதத்தை காரணம் காட்டி அண்டை நாடுகள் மீது படையெடுப்பை நடத்துவது, அனைத்தையும் அழிப்பது என்ற கொள்கை சீனக் கொள்கையாக இருக்கவில்லை.

சோசலிசத்தை உருவாக்கக்கூடிய ஒரு கட்சி அண்டை நாடுகளோடு அமைதியான முறையில் பிரச்சினையை தீர்த்து தீவிரவாதத்தை ஒழித்து கட்டியது. சீனாவிற்கு அருகில் இருந்த குறிப்பாக ஜின்ஜியாங் உய்குர் தன்னாட்சி பிரதேசத்தின் எல்லைகளாக அமைந்திருந்த மத்திய ஆசிய நாடுகள், ஆப்கானிஸ்தான், பாகிஸ்தான் போன்ற நாடுகளிலிருந்தும் இஸ்லாமிய அடிப்படை வாதிகள் சீனாவில் இருந்த சிறுபான்மை மக்களை, சீனாவின் பெரும்பான்மை மக்களுக்கு எதிராக திருப்பிவிடக் கூடிய செயல்களை செய்தனர். இதற்கான வன்முறைகளை இங்கிருந்த தீவிரவாதிகளின் உதவியுடன் அரங்கேற்றினார்கள். எனினும் சீனா இந்த நாடுகள் மீது குற்றச்சாட்டை கூறி  படையெடுப்புகளை நடத்தவில்லை

மத்தியஆசிய நாடுகளும் சீனாவும்

மத்திய ஆசிய நாடுகளுடன் பதற்றத்தை தணிக்க கூடிய நடவடிக்கையில் சீனா ஈடுபட்டது. மத்திய ஆசிய நாடுகள் என்று அழைக்க கூடிய கஜகஸ்தான், கிர்கிஸ்தான், தஜிகிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளுடன் 1992 ஆம் ஆண்டு முறையான தூதரக உறவுகளை ஏற்படுத்த தொடங்கியது. அடுத்த கட்டமாக கஜகஸ்தான், கிர்கிஸ்தான் மற்றும் தஜிகிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளுடனான எல்லை பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு கண்டது. கஜகஸ்தான் மற்றும் உஸ்பெஸ்கிஸ்தான் இயற்கை எரிவாயுவை அதிகமாக சீனா வாங்கியது. சீனாவுடன் பொதுவான எல்லைகளை பகிர்ந்து கொள்வதுடன் சிறந்த சாலைகளையும், போக்குவரத்து வசதிகளையும் கொண்டிருந்த கஜகஸ்தானுடன் வர்த்தகம் செய்வதை அதிகப்படுத்தியது.

தீவிரமடைந்த பொருளாதார நடவடிக்கைகளின் விளைவாக 1992 முதல் 1997 வரையில் சீனாவுக்கும் மத்திய ஆசியாவிற்கும் இடையிலான வர்த்தகம் இரு மடங்கு அதிகரித்தது. சீனாவுடன் ஏற்பட்ட நல்லுறவுகளும் பொருளாதார வளர்ச்சிகளும் மத்திய ஆசிய நாடுகளின் உள்நாட்டு கொள்கைகளில் பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்த தொடங்கியது. குறிப்பாக கஜகஸ்தான், கிர்கிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளில் உய்குர் தீவிரவாதிகள் கல்வி பயிற்சி, ராணுவ பயிற்சி முகாம்கள் நடத்துவதை அந்த அரசுகள் தடை செய்தன.

மேலும் 1996-ல், உய்குர் “பயங்கரவாதிகளை” தடுப்பதற்காக மத்திய ஆசிய நாடுகள் சீனாவுடன் ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டன. உஸ்பெகிஸ்தானின் ஆட்சியாளரான இஸ்லாம் கரிமோவ் (Islam Karimov), ‘உஸ்பெகிஸ்தானின் இஸ்லாமிய இயக்கம்’ (Islamic Movement of Uzbekistan) என்ற தீவிரவாத முஸ்லிம் குழுவின் சவாலை எதிர்கொண்டார்; இதனால் தீவிரவாதிகளுக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறை நடவடிக்கைகளையும் ஆதரித்தார்.

சாங்காய் ஒத்துழைப்பு அமைப்பு

1996 ஆம் ஆண்டு மத்திய ஆசிய நாடுகளிடையே அமைதியை ஏற்படுத்தக்கூடிய முறையிலும், தீவிரவாதத்திற்கு எதிரான ஒருமித்த நடவடிக்கைகளை உருவாக்கக் கூடிய முறையில், இன மற்றும் மத ரீதியிலான பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளை கட்டுப்படுத்துவதில் ஒத்துழைப்பை நல்க வேண்டும் என்ற அடிப்படையில்  சீனா, ரஷ்யா, கஜகஸ்தான் , கிர்கிஸ்தான் , தஜிகிஸ்தான் ஆகிய நாடுகள் இணைந்து முறையான ஒரு பிராந்திய அமைப்பு தேவை என்ற காரணத்தினால் 2001 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் சாங்காய் ஒத்துழைப்பு அமைப்பை உருவாக்கினார்கள். உஸ்பெஸகிஸ்தான் காலதாமதமாக இந்த அமைப்பில் இணைந்து கொண்டது.

2017 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவும், பாகிஸ்தானும் 2023 ஆம் ஆண்டு ஈரானும், 24ஆம் ஆண்டு பெலாரஸ் நாடும் இந்த அமைப்பில் இணைந்தன.  அமெரிக்காவின் NATO அமைப்பு இனவாதங்களை தூண்டி கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் பிளவுகளை உருவாக்கி தங்கள் ஆதிக்கத்திற்கு கீழ்கொண்டுவந்தது. இன மத ஒற்றுமைக்கான முயற்சியில்தான் சீனா ரஷ்யா மேற்கண்ட அமைப்பை ஆரம்பித்தனர்.

சீனாவுக்கும் மத்திய ஆசியாவுக்கும் இடையிலான வர்த்தக பரிவர்த்தனை 2000-ஆம் ஆண்டு சுமார் $1.8 பில்லியனிலிருந்து 2005-ல் ஏறத்தாழ $7.7 பில்லியனாக அதிகரித்தது. வர்த்தகத்தில் நுகர்வோர் பொருட்களுக்குப் பதிலாக எரிசக்தி முக்கியப் பொருளாக மாறியது. எரிசக்தி வளங்களைக் கொண்டு செல்வதற்கு, சீன மக்கள் குடியரசு இப்பகுதி முழுவதும் குழாய்கள், இரயில் பாதைகள் மற்றும் சாலைகளை அமைக்க வேண்டியிருந்தது. இப்பகுதியில் உள்ள நாடுகளுடனான பொருளாதார செல்வாக்கும், ஒப்பந்தங்களும், ஜின்ஜியாங் மற்றும் மத்திய ஆசியா ஆகிய இருபகுதிகளில் வாழும் உய்குர் மக்கள் ஒத்துழைப்புக்கு வழிவகுத்தன.

மறுபுறத்தில் 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் அமெரிக்காவில் இரட்டை கோபுரத்தின் மீது ஏற்படுத்திய தாக்குதல் உலகம் முழுவதும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது. அது மட்டுமல்ல இஸ்லாமியர்கள் சிறுபான்மையினராக வாழும் நாடுகளில் அவர்களுக்கு எதிரான மனப்பான்மை உருவாவதற்கும், அவர்கள் மீது தாக்குதுல் நடத்தவும் இது வழிவகுத்தது. ஆனால் சீனாவில் உள்ள சிறுபான்மை மக்களுக்கு எதிரான உணர்வுகளோ தாக்குதல்களோ ஏற்படாத வண்ணம் சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும், சீன மக்கள் குடியரசும் பிரச்சினைகளை கையாண்டனர். குறிப்பாக உய்குர் மற்றும் ஹீய் இன முஸ்லிம்கள் அதிகமாக இருக்கக்கூடிய பகுதிகளில் சிறப்பு கவனம் செலுத்தி இந்த வெறுப்புணர்வு உருவாகாமல் பார்த்துக் கொண்டார்கள்.

சீனா உடனடியாக அத்தாக்குதலைக் கண்டித்ததுடன், “பயங்கரவாதம், பிரிவினைவாதம் மற்றும் மதத் தீவிரவாதம்” ஆகியவற்றிற்கு எதிரான நடவடிக்கைகளையும் தீவிரப்படுத்தினர். ஜின்ஜியாங் பிரிவினைவாதிகளுக்கும் அல்-கொய்தா போன்ற சர்வதேச பயங்கரவாத இயக்கங்களுக்கும் தொடர்பு இருப்பதாக சீனா கூறியது. 9/11 தாக்குதலுக்குப் பிறகு ஏறக்குறைய ஓராண்டு கழித்து, அமெரிக்க வெளியுறவுத் துறை சீனாவின் வாதத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, ETIM-ஐ அமைப்பை பயங்கரவாத அமைப்புகளின் பட்டியலில் சேர்த்ததுடன், அதை அல்-கொய்தாவுடன் தொடர்புபடுத்தியும் அறிவித்தது  சீன அதிகாரிகள் செப்டம்பர் 11 தாக்குதல்களை வன்மையாகக் கண்டித்ததோடு, ஐ.நா. சாசனம் மற்றும் சர்வதேச சட்டத்தின் அடிப்படையில் பயங்கரவாதத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதில் சர்வதேச சமூகத்துடன் ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்தும் என்றும் அறிவித்தனர்.

தெற்கு மற்றும் மத்திய ஆசியாவில் உள்ள பயங்கரவாதப் பிரச்சினைகளுக்கு சீனா ஒரு ஆக்கப்பூர்வமான அணுகுமுறையைக் கையாண்டுள்ளது; ஆப்கானிஸ்தானில் கூட்டணிப் படைகளின் நடவடிக்கைகளுக்குப் பகிரங்கமாக ஆதரவளிப்பதோடு, தலிபான் மற்றும் அல்-கொய்தாவுக்கு எதிரான பன்னாட்டு முயற்சிகளுக்கு ஆதரவளிக்குமாறு பாகிஸ்தானுடனான தனது செல்வாக்கையும் பயன்படுத்தியது. இந்தத் தாக்குதல்களைத் தொடர்ந்து, சீனாவின் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நிலைப்பாட்டையும் உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பையும் மேம்படுத்துவதற்காக சீன அதிகாரிகள் பல நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டனர்.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில் உய்குர் பிரிவினைவாதக் குழுக்கள் வன்முறைத் தாக்குதல்களை நடத்தியுள்ள மேற்கு சீனாவின் சின்ஜியாங் பகுதியில் கண்காணிப்பை அதிகரிப்பதும், அப்பகுதியில் உள்ள தனது இராணுவ மற்றும் காவல் பிரிவுகளின் தயார்நிலையை உயர்த்துவதும் இதில் அடங்கும். ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்து தப்பிச் செல்லும் பயங்கரவாதிகளைத் தடுப்பதற்காகவும், ஒட்டுமொத்த உள்நாட்டுத் தயார்நிலையை வலுப்படுத்துவதற்காகவும், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் பாகிஸ்தானுடனான எல்லைகளுக்கு அருகில் இராணுவப் பிரிவுகளையும் சீனா பலப்படுத்தியது. அமெரிக்காவின் வேண்டு கோளின் பேரில், பயங்கரவாத நிதியுதவி வழிமுறைகளைத் தாக்குவதற்கான ஆதாரங்களைத் தேடி சீன வங்கிகளுக்குள் சீனா ஒரு சோதனையை நடத்தியது.

ஜின்ஜியாங்-உய்குர் தன்னாட்சிப் பகுதியிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் செயல்படும், சீன ஆட்சியை எதிர்க்கும் இஸ்லாமியத் தீவிரவாதிகள், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் பிற இடங்களில் உள்ள அல்-கொய்தா, தலிபான் மற்றும் பிற தீவிரவாதிகளிடமிருந்து பயிற்சி, உபகரணங்கள் மற்றும் உத்வேகத்தைப் பெற்றதாக சீனா கவலை தெரிவித்துள்ளது. செச்சினியா உட்பட, முன்னாள் சோவியத் யூனியனில் உள்ள இஸ்லாமியக் குழுக்களுடன் உய்குர்கள் பயிற்சி பெற்றுப் போரிட்டதாகப் பல பத்திரிகை அறிக்கைகள் கூறின. ஆப்கானிஸ்தானில் உய்குர்கள் அல்கொய்தாவுடன் இணைந்து போரிட்டு வந்தது கண்டறியப்பட்டது. அல்கொய்தாவால் பயிற்சி அளிக்கப்பட்ட சில உய்குர்கள் சீனாவுக்குத் திரும்பிவிட்டதாக நம்பகமான அறிக்கைகள் வெளியிடப்பட்டன.

இரட்டை கோபுர தாக்குதலும் இரட்டை வேடமும்

இருப்பினும், சர்வதேச பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போரில் சீனாவின் பங்களிப்பு குறித்த இந்த நேர்மறையான சித்தரிப்பு, அமெரிக்காவிடம் இல்லை. அமெரிக்க வெளியுறவுத் துறை அறிக்கையுடன் இணைக்கப்பட்ட, பயங்கரவாத அமைப்புகளாகப் பட்டியலிடப்பட்ட 33 அமைப்புகளின் பட்டியலிலோ அல்லது அவ்வாறு பட்டியலிடப்படாத பிற பயங்கரவாத அமைப்புகளின் பட்டியலிலோ, ஜின்ஜியாங்கைச் சேர்ந்த அறியப்பட்ட எந்தவொரு பயங்கரவாத/தீவிரவாத அமைப்பும் இடம்பெறவில்லை.

உஸ்பெகிஸ்தானின் இஸ்லாமிய இயக்கம் மற்றும் தெற்கு பிலிப்பைன்ஸின் அபு சயாஃப் ஆகியவை 1996 ஆம் ஆண்டின் அமெரிக்கச் சட்டத்தின் கீழ் வெளிநாட்டுப் பயங்கரவாத அமைப்புகளாக அறிவிக்கப்பட்டன. ஆனால் கிழக்கு துர்கிஸ்தான் இஸ்லாமியக் கட்சி அவ்வாறு அறிவிக்கப்படவில்லை. இருப்பினும், இவ்விரண்டும் அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலுக்கு எதிரான ஒசாமா பின்லேடனின் சர்வதேச இஸ்லாமிய ஜிஹாத் முன்னணியின் உறுப்பினர்களாகும்.

இருந்தும் அமெர்க்கா சீனாவிற்கு எதிராக உள்குத்து வேலைகளை தொடர்ந்து செய்துகொண்டு இருந்தது. ஒரு அமைப்பை வெளிநாட்டுப் பயங்கரவாத அமைப்பாக அறிவிப்பதற்கோ அல்லது வங்கிக் கணக்குகள் தொடர்பான ஐ.நா. பாதுகாப்புச் சபைத் தீர்மானம் எண் 1373-இன் கீழ் நடவடிக்கை எடுப்பதற்கோ, அமெரிக்காவும் ஐரோப்பிய ஒன்றியமும், தங்களால் சர்வதேசத் தன்மை கொண்டவையாகக் கருதப்படும் அல்லது தங்கள் நாட்டு மக்களுக்கும் நலன்களுக்கும் அச்சுறுத்தலாகக் கருதப்படும் பயங்கரவாத அமைப்புகளை மட்டுமே தடைசெய்வதில் கவனம்செலுத்தின. இந்த இரட்டை அளவுகோல்கள் சீனா மற்றும் இந்தியா ஆகிய நாடுகளுக்கு எதிராகவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

இவ்வாறு, பாகிஸ்தானை தளமாகக் கொண்ட ஹர்கத்-உல்-முஜாஹிதீன் (HUM), லஷ்கர்-இ-தொய்பா (LET) மற்றும் ஜெய்ஷ்-இ-முகமது (JEM) ஆகிய மூன்று அமைப்புகளும் வெளிநாட்டு பயங்கரவாத அமைப்புகளாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், பாகிஸ்தானை தளமாகக் கொண்ட ஹர்கத்-உல்-ஜிஹாத்-அல்-இஸ்லாமி (HUJI), அவ்வாறு அறிவிக்கப்படாத பிற பயங்கரவாத அமைப்புகளின் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளது. ஆனால், ஜம்மு & காஷ்மீர் விடுதலை முன்னணி (JKLF), ஹிஸ்புல் முஜாஹிதீன் (HM) போன்ற உள்நாட்டு காஷ்மீர் பயங்கரவாத அமைப்புகளை அமெரிக்க பயங்கரவாத அமைப்பு என்று அறிவிக்கவில்.

பாபர் கல்சா மற்றும் சர்வதேச சீக்கிய இளைஞர் கூட்டமைப்பு (ISYF) மீதும் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஜூன் 1985-ல் ஏர் இந்தியாவின் கனிஷ்கா விமானத்தில் நடந்த குண்டுவெடிப்பு மற்றும் 1991-ல் புக்கரெஸ்டில் இந்தியத் தூதர் ரிபேரோவைக் கொல்ல முயன்றது போன்ற இந்திய எல்லைக்கு வெளியே நடந்த பயங்கரவாதச் செயல்களில் அவை முன்பு ஈடுபட்டிருந்ததே இதற்குக் காரணம் என்று தெரிகிறது. ஆனால், காலிஸ்தான் கமாண்டோ படை போன்ற பிற சீக்கிய பயங்கரவாத அமைப்புகள் இந்த நடவடிக்கையிலிருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளன.

அமெரிக்கா தலைமையிலான பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான சர்வதேசக் கூட்டணிக்கு சீனா ஆதரவளித்த போதிலும், உய்குர் பிரிவினைவாதக் குழுக்கள் விஷயத்தில் வாஷிங்டன் தனது இருநிலைப்பாட்டைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்து வருகிறது. ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்காவால் பிடிக்கப்பட்ட உய்குர்களை, பயங்கரவாதிகளாக விசாரணை செய்வதற்காக சீன அதிகாரிகளிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்று அது மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தியது; இந்தக் கோரிக்கையை அமெரிக்கா இன்னும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.

1990 முதல் 2001 வரை, சீன எல்லைக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் இருந்த கிழக்கு துர்கிஸ்தான் பயங்கரவாதப் படைகள், சின்ஜியாங்கில் 200-க்கும் மேற்பட்ட பயங்கரவாத சம்பவங்களுக்குப் பொறுப்பாக இருந்தன. இதன் விளைவாக, அடிமட்ட அதிகாரிகள் மற்றும் மதப் பணியாளர்கள் உட்பட அனைத்து இனக்குழுக்களையும் சேர்ந்த 162 பேர் உயிரிழந்தனர் மற்றும் 440-க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்தனர்.

சின்ஜியாங்கில் சீனா எதிர்கொள்ளும் பயங்கரவாதம்/மதத் தீவிரவாதம் தொடர்பான பிரச்சனையானது, கடந்த காலத்தில் பஞ்சாபிலும் தற்போது ஜம்மு-காஷ்மீரிலும் இந்தியா எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகளுடன் சில ஒற்றுமைகளைக் கொண்டுள்ளது. முதல் ஒற்றுமையானது, பயங்கரவாதத்தைத் தூண்டுவதில் புலம்பெயர் சமூகத்தின் சில உறுப்பினர்களின் பங்களிப்புடன் தொடர்புடையது. இந்தியாவில், பஞ்சாபில் சீக்கியப் பயங்கரவாதம் ஆரம்பத்தில் கனடா, அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து மற்றும் பிற மேற்கத்திய நாடுகளில் உள்ள சீக்கியப் புலம்பெயர் சமூகத்தின் சில உறுப்பினர்களால், நிக்சன் நிர்வாகத்தின் போது பாகிஸ்தானின் இன்டர்-சர்வீசஸ் இன்டெலிஜென்ஸ் (ISI) மற்றும் அமெரிக்காவின் பாதுகாப்பு புலனாய்வு முகமை (DIA) ஆகியவற்றின் ஊக்குவிப்புடன் தொடங்கப்பட்டது.

ஆனால், அதனால் பஞ்சாபின் சீக்கிய மக்களிடையே ஒருபோதும் அதிக ஆதரவைப் பெற முடியவில்லை. இது பஞ்சாப் காவல்துறையின் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளுக்கு வழிவகுத்தது. இதற்கு மாறாக, ஜம்மு-காஷ்மீரில் பயங்கரவாதம் ஆரம்பத்தில் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பு காஷ்மீரில் (POK) உள்ள காஷ்மீரிகளின் ஆதரவுடன் உள்நாட்டு சக்திகளால் தொடங்கப்பட்டது. இதில் மேற்கத்திய நாடுகளில் உள்ள காஷ்மீரி (முக்கியமாக மிர்புரி) புலம்பெயர் சமூகத்தின் ஈடுபாடு மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. சின்ஜியாங்கில், பயங்கரவாத வன்முறையைத் தூண்டுவதிலும் அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையைக் குலைப்பதிலும் மத்திய ஆசியக் குடியரசுகள் சவூதி அரேபியா, துருக்கி மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளில் உள்ள உய்குர் புலம்பெயர்ந்தோரின் பங்கு, கணிசமானதாக இருந்துள்ளது.

இரண்டாவது ஒற்றுமையானது, சின்ஜியாங்கில் பயங்கரவாத வன்முறை தீவிரமடைவதற்கான வெளிப்புறக் காரணங்கள் தொடர்பானது. ஜம்மு-காஷ்மீரைப் போலவே, சின்ஜியாங்கிலும் இரண்டு தனித்துவமான பயங்கரவாத/தீவிரவாத இயக்கங்கள் உள்ளன. ஒன்று, ஹான் சீனர்களின் ஆதிக்கம் என்று கருதப்படுவதற்கு எதிராக உய்குர் இன அடையாளத்தை நிலைநாட்ட இன அடிப்படையில் வன்முறையைக் கையாள்கிறது; மற்றொன்று, ஒரு சுதந்திர இஸ்லாமிய அரசை நிறுவுவதற்காக வன்முறையை நியாயப்படுத்த மத மற்றும் பான்-இஸ்லாமிய வாதங்களைப் பயன்படுத்துகிறது.

1970கள் மற்றும் 1980களில், அமெரிக்காவின் மத்திய புலனாய்வு முகமை (சிஐஏ), உய்குர் பிரிவினைவாதக் கூறுகளுடன் ஒரு தொடர்பு வலையமைப்பை உருவாக்கியிருந்தது. அவர்களில், ஐரோப்பாவைத் தளமாகக் கொண்ட கிழக்கு துர்கிஸ்தானி ஒன்றியத்தின் தலைவரும், தலாய் லாமாவின் நெருங்கிய உய்குர் கூட்டாளியுமான எர்கின் அல்டெக்கின் போன்ற, கடந்த காலத்தில் சிஐஏ-வின் மியூனிக்கைத் தளமாகக் கொண்ட ரேடியோ லிபர்ட்டியில் பணியாற்றிய சிலர், இனப் பிரிவினைவாத இயக்கத்தின் முன்னணியில் இருந்தனர்.

அமெரிக்காவில் சீன பிரிவினைவாதிகள் மாநாடு

1998 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 16 ஆம் தேதி, கிழக்கு துர்கிஸ்தான், திபெத் மற்றும் உள் மங்கோலிய மக்களின் கூட்டணிக் குழு என்ற பெயரில் பிரிவினையை ஆதரிக்க கூடிய சக்திகள்  நியூயார்க்கில் உள்ள கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு சர்வதேச மாநாட்டை நடத்தினர். கிளின்டன் நிர்வாகத்தின் சில அதிகாரிகளும், அமெரிக்க காங்கிரஸின் தலாய் லாமா ஆதரவு உறுப்பினர்கள் சிலரும் உட்பட 100 பேர் பங்கேற்றனர். தலாய் லாமாவின் நியூயார்க் பிரதிநிதியான ரின்சென் டார்லோ, மாநாட்டைத் தொடங்கி வைத்து, தலாய் லாமா மற்றும் எர்கின் அல்டெக்கினின் தந்தையான ஈசா யூசுப் அல்டெக்கின் ஆகியோரின் செய்திகளை வாசித்துக் காட்டினார்.

கூட்டணிக் குழுவிற்கு தனது ஆதரவைத் தெரிவித்த தலாய் லாமா, தனது செய்தியில் பின்வருமாறு கூறினார்: “மங்கோலியர்களும் திபெத்தியர்களும் ஒரே மதத்தையும் மதப் பாரம்பரியத்தையும் பகிர்ந்து கொண்டாலும், கிழக்கு துர்கிஸ்தான் மக்களுடனான நமது உறவுகள் சற்றும் குறைந்ததல்ல. நமது மூன்று மக்களும் புவியியல் மற்றும் வரலாற்றால் பிணைக்கப்பட்டுள்ளனர். கடந்த சில ஆண்டுகளில் உலகில் மகத்தான மாற்றங்கள் நிகழ்வதை நாம் கண்டிருக்கிறோம். சோவியத் பேரரசு வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது.

அதன் விளைவாக முன்னர் ஒடுக்கப்பட்ட பல நாடுகள் தங்கள் சுதந்திரத்தையும் விடுதலையையும் மீண்டும் பெற்றுள்ளன… இந்த மாற்றங்களைக் கருத்தில் கொண்டு, வெகு தொலைவில் இல்லாத எதிர்காலத்தில் கிழக்கு துர்கிஸ்தான், உள் மங்கோலியா மற்றும் திபெத் மக்களின் உண்மையான அபிலாஷைகள் நிறைவேற்றப்படும் என்று நான் நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறேன். மேலும், கிழக்கு துர்கிஸ்தான், உள் மங்கோலியா மற்றும் திபெத் மக்கள் சீனாவின் அமைதி, செழிப்பு மற்றும் ஸ்திரத்தன்மைக்கு மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்த ஆசியாவிற்கும் பங்களிப்பார்கள் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.”

சின்ஜியாங்கில் உள்ள பான்-இஸ்லாமிய சக்திகளுடன் தலாய் லாமா நெருங்கிப் பழகுவது குறித்து இந்தியாவும் அப்போது கவலைப்பட்டது. பாகிஸ்தானிய இராணுவ சர்வாதிகாரியான ஜெனரல் பர்வேஸ் முஷர்ரஃபின் ஆதரவாளர்களாகச் செயல்பட்டு வரும் சில சக்திகளால் கடந்த ஆண்டு சென்னையில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட ஒரு மாநாட்டில் அவர் பங்கேற்றதற்குப் பின்னால் இந்தச் சக்திகளின் செல்வாக்கே இருந்திருக்க வேண்டும் என்ற சந்தேகத்தைத் எழுப்பியது. அந்த மாநாட்டில் ஜம்மு-காஷ்மீர் ஹுரியத்தின் பிரதிநிதி ஒருவரும், ஓய்வுபெற்ற பாகிஸ்தானிய இராணுவ அதிகாரிகள் உட்பட ஏராளமான பாகிஸ்தானியர்களும் கலந்துகொண்டனர். அந்த மாநாட்டில் அவர் கூறியதாகக் கூறப்படும் சில சர்ச்சைக்குரிய கருத்துக்களை, தலாய் லாமாவின் தரப்பு பின்னர் மறுத்தனர்.

உள்நாட்டில் பயங்கரவாதத்திற்கு எதிராக சீனா பொருளாதார வளர்ச்சி, கல்வி வளர்ச்சியுடன் இணைத்து அரசியல் ரீதியாக மக்களை வென்றெடுத்தது. அதே நேரத்தில் சர்வதேச ரீதியில் இன மத பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான நேர்மறையான அணுகுமுறைகளை கடைபிடித்தது. ஆனால் அமெரிக்காவும் மேற்கத்திய நாடுகளும் தங்களுக்கு வேண்டப்படாத நாடுகளை அடிபணிய வைப்பதற்கு எத்தகைய பயங்கரவாத குழுக்களையும் பயன்படுத்தக்கூடிய முறையில் தான் அவர்களின் அணுகுமுறை அமைந்திருந்தது.

அ.பாக்கியம்

அடுத்த தொடர் ஜூலை 15 புதனன்று வெளியாகும்