‘ஸ்டாலினிசம்’ என்பது அவதூறு அல்ல.. எங்களின் அடைமொழி!

“ஸ்டாலினிசம்” என்று ஒரு உண்மையான சித்தாந்தம் இல்லாவிட்டாலும் கூட, ஏன் “ஸ்டாலினிஸ்ட்” ஒரு இழிவானதாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது? ஏனெனில், கம்யூனிச எதிர்ப்பு பிரச்சாரகர்களும் அவர்களின் கருத்தியல் அடியாட்களும் வளர்க்க முற்படும் உலகக் கண்ணோட்டத்தின் கீழ், மார்க்சிய-லெனினிசப் புரட்சிக் கோட்பாட்டை படிப்பது, ஸ்டாலின் குற்றம் சாட்டப்படும் எண்ணற்ற அட்டூழியங்களுக்கு உடந்தையாக இருப்பதுடன் தொடர்புடையது. பிரச்சாரகர்கள், உருவாக்கிய ஸ்டாலினின் தவறான பிம்பம் பொதுவாக மார்க்சியத்தின் பிரதிநிதித்துவமாக செயல்படும்.

இந்த சொல்லாட்சி தந்திரத்தின் நேர்மையற்ற தன்மையானது “ஸ்டாலினிச” அவமதிப்பின் கட்டமைப்பிலேயே காணப்படுகிறது. இந்த அவமதிப்பின் நோக்கம் என்னவென்றால், ஸ்டாலினை சுற்றி எப்போதும் ஆளுமை வழிபாட்டு முறை உள்ளது. மார்க்சியத்தைப் படிப்பவர்கள் அதற்கு தர்க்கம் செய்கிறார்கள். ஆனால், ஸ்டாலினைச் சுற்றி இப்படி ஒரு வழிபாட்டு முறை நிலவுகிறது என்பது வதந்தியான கதையிலிருந்தே இந்த கருத்து உருவாகிறது. “ஸ்டாலினுக்கு ஆளுமை வழிபாடு உள்ளது” என்ற கூற்று முதலில் சோவியத் அரசாங்கத்தில் உள்ள சந்தர்ப்பவாத நபர்களால் பரப்பப்பட்டது. அவர்கள் ஸ்டாலினை தகுதியற்றவராகவும், ஆதரித்தவர்களை அப்பாவியாகவும் சித்தரித்து அவப்பெயரை ஏற்படுத்த முயன்றனர்.

ஸ்டாலின், தன்னை சுற்றியான எந்த வகையான வழிபாட்டு முறைக்கும் தகுதியானவர் என்ற கருத்தை விமர்சித்தும் கேலியும் செய்து இருந்தார். மேலும் இது மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்டுகளுக்கு முற்றிலும் பொருத்தமில்லாத, சுயநலவாதியின் விருப்பங்களை மட்டுமே நிறைவேற்றுகிறார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டையும் முன்வைத்தது.

கற்பனையான “ஸ்டாலினிசம்” என்ற சித்தாந்தத்தை, மனிதகுலத்திற்கு எதிரான பாதுகாக்க முடியாத குற்றங்களுடன் தொடர்புப்படுத்தும் ஒன்றாக சித்தரிப்பது என்பது நேர்மையற்றது. ஸ்டாலினை ஒருவித இனப்படுகொலை போர்க் குற்றவாளியாக சித்தரிக்கும் கூற்றுகள் அனைத்தும் நாஜி பிரச்சாரகர்களிடமிருந்தோ, அல்லது கம்யூனிச எதிர்ப்பு ஆசிரியர்களிடமிருந்தோ, அவர்களின் கூற்றுகளை நிராகரித்தவர்களிடமிருந்தோ அல்லது நான் குறிப்பிட்ட சந்தர்ப்பவாத சோவியத் தலைவர்களிடமிருந்தோ தோன்றுகின்றன.

“ஸ்டாலின் உக்ரைனை பஞ்சத்திற்கு ஆளாக்கினார்” என்ற கூற்று பல காலம் இருந்து வந்தது. இதுவே அமெரிக்க ஊடகங்கள் அவர்களின் பொய்யான கருத்துக்களை ஒளிபரப்ப வழி செய்தது. மேற்கத்தியர்கள் பொதுவாக வெளிப்படும் சோவியத் குலக்குகள் மற்றும் பெரும் பயங்கரவாதத்தின் கணக்குகள் ராபர்ட் கான்குவெஸ்ட் மற்றும் அலெக்சாண்டர் சோல்ஜெனிட்சின் போன்ற மதிப்பிழந்த மூலங்களிலிருந்து வந்தவை. சோவியத் சட்ட அமைப்பின் நீதி தவறியதற்கு ஸ்டாலின் தான் காரணம் என்ற கூற்று, ஸ்டாலினுக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகள் ஒவ்வொன்றை நிராகரித்த நிகிதா குருஷ்சேவிடருந்து வந்தவைதான்..

இவை அனைத்தும் சே குவேரா சொன்னதையே திரும்ப காட்டுகிறது: “ஸ்டாலினின் தவறுகள் என்று கூறப்படுவதில் ஒரு புரட்சிகர அணுகுமுறைக்கும் திருத்தல்வாத அணுகுமுறைக்கும் உள்ள வேறுபாடு உள்ளது. ஸ்டாலினை அவர் நகரும் வரலாற்றுப் பின்னணியில் தான் பார்க்க வேண்டும். இந்தக் குறிப்பிட்ட வரலாற்றுப் பின்னணியைத் தவிர, அவரை வேறு எந்த விதமான முரட்டுத்தன்மையுடன் பார்க்க வேண்டியதில்லை. என் ஆஸ்தான குருவான ஸ்டாலினால்தான் நான் கம்யூனிசத்திற்குள் நுழைந்தேன் ஸ்டாலினை படிக்கக் கூடாது என்று யாரும் வந்து பாடம் கற்பிக்க வேண்டாம்”.

ஸ்டாலினை அவதூறாகப் பேசிய ஏமாற்றுக்காரர்களும், சந்தரப்பவாதிகளும், சூழ்ச்சிக்காரர்களும் நம்மைத் திசைதிருப்ப என்ன தகவல்களைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்? ஸ்டாலினின் எழுத்துக்கள் எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தவை என்பதைப் பற்றி சே தனது அறிக்கையில் என்ன வகையான கருத்தை குறிப்பிடுகிறார்? “ஸ்டாலினின் படைப்புகளில் நான் மூழ்கும்போது, பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சிகர கோட்பாட்டை புரிந்துகொள்ளக்கூடியதாக மாற்றுவதில் அவர் எவ்வளவு ஆழமா பணியை செய்தார் என்பதையும், அதனால் அவருடைய கருத்துக்கள் மூலதனத்தின் கருத்தியல் பாதுகாவலர்களுக்கு எவ்வளவு ஆபத்தானவை என்பதையும் நான் இப்போது உணர்கிறேன்”.

அந்த வழியில் என்னைத் தாக்கிய முதல் ஸ்டாலினின் வாசகம், அவருடைய லெனினிசத்தின் அடித்தளங்கள் என்ற புத்தகத்தின் முதல் அத்தியாயத்திலிருந்து:

ஏகாதிபத்தியம் என்பது தொழில்துறை நாடுகளில் உள்ள ஏகபோக அறக்கட்டளைகள் சிண்டிகேட்டுகள், வங்கிகள் மற்றும் நிதி தன்னார்வக்குழுக்களின் சர்வ வல்லமை ஆகும். இந்த சர்வ வல்லமைக்கு எதிரான போராட்டத்தில், தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் வழக்கமான வழிமுறைகள், தொழிற்சங்கங்கள், கூட்டுறவு அமைப்புகள், பாராளுமன்றக் கட்சிகள் மற்றும் பாராளுமன்றப் போராட்டம் முற்றிலும் போதுமானதாக இல்லை என்று நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஒன்று, உங்களை மூலதனத்தின் தயவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். இல்லையெனில் பழங்காலத்தைப் போலவே ஒரு இழிவான நிலையை உருவாக்கி, மேலும் தாழ்ந்து கீழே மூழ்குங்கள் அல்லது புதிய ஆயுதத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள் – இதுதான் ஏகாதிபத்தியம் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் பரந்துப்பட்ட மக்கள் முன் வைக்கும் மாற்று. இப்படியாகவே ஏகாதிபத்தியம், தொழிலாளர் வர்க்கத்தை புரட்சிக்கு கொண்டு சேர்க்கிறது.

ஸ்டாலினைப் படித்ததில் இருந்து சே ஏன் கம்யூனிஸ்டாக மாறினார் என்பதை இவை நமக்கு உணர்த்த தொடங்குகிறது. அதில், தற்போதுள்ள அரச கட்டமைப்பின் கீழ் தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஏழை மக்கள் தங்கள் நலன்களை ஒருபோதும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த மாட்டார்கள் என்பதற்கான காரணங்களையும் அவர் தொகுத்துள்ளார். இந்த வாதத்தை வெறுமனே, முதலாளித்துவ அரசு பிறப்பிலேயே மோசமானது என்று கூறுவதன் மூலம் மட்டும் ஆதரிக்கவில்லை, மாறாக முதலாளித்துவ அரசு இருக்கும் வரை பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கு வழங்கப்படும் மாற்றத்திற்கான விருப்பங்கள் கூட எவ்வாறு பயனுள்ளதாக இருக்காது என்பதை விளக்குவதன் மூலமாகவும் ஆதரிக்கவில்லை. முதலாளித்துவத்தின் கீழ் வாழ்க்கையை பற்றிய இந்த கடுமையான யதார்த்தத்தை ஏகாதிபத்தியத்தின் “முதல் முரண்பாடு” என்று அவர் அழைக்கிறார். அங்கு முதலாளித்துவத்தின் ஏகாதிபத்திய வடிவத்தை நோக்கிய வளர்ச்சியானது, முதலாளித்துவ அரசின் சர்வாதிகார சக்தியை வலுப்படுத்துகிறது மற்றும் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கு புரட்சியைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்றாகி விடுகிறது.

ஏகாதிபத்தியத்தின் இரண்டாவது முரண்பாடு, பல்வேறு ஏகாதிபத்திய சக்திகள் தவிர்க்க முடியாமல் அவற்றுக்கிடையே மேலாதிக்கத்திற்காக சண்டையிடும்போது எழும் மூலதனத்தின் பலவீனம் என்றும், ஏகாதிபத்தியத்தின் மூன்றாவது முரண்பாடானது ஒடுக்கும் நாடுகளுக்கும், சுரண்டப்படும் நாடுகளுக்கும் இடையிலான ஏற்றத்தாழ்வு ஆகும். இதை தவிர்க்க முடியாமல், சுரண்டப்படும் நாடுகளுக்குள் இயல்பாகவே புரட்சியினை நோக்கி இட்டுச் செல்கின்றன.

நாம் வாழும் அமைப்பில் உள்ள இந்த உள்ளார்ந்த பலவீனங்கள், “பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியின் வருகையை விரைவுபடுத்துவதற்கும், இவை புரட்சியின் நடைமுறை தேவைக்கும்” வழிவகுக்கும் என்று ஸ்டாலின் கூறினார். முதலாம் உலகப் போரிலிருந்தும் ரஷ்யப் புரட்சியிலிருந்தும் பெற்ற அறிவைக் கொண்டு, முதலாளித்துவம் ஒரு நாள் தன்னைத்தானே தின்றுவிடும் என்ற மார்க்சின் கணிப்பை விரிவுபடுத்துவதை இங்கு காண்கிறோம். 20-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் நடந்த நிகழ்வுகள் முதலாளித்துவம் எங்கு செல்கிறது என்ற மார்க்சிய பார்வையை முழுவதுமாக நிரூபித்தது ஏன் என்பதை ஸ்டாலின் விளக்கினார். முதலாளித்துவத்தின் கீழ் நடந்த அனைத்து போர்களும், புரட்சிகளும், பொருளாதார நெருக்கடிகளும் மார்க்ஸ் சொன்னவற்றை உண்மை என மேலும் நிரூபித்துள்ளன.

முதலாளித்துவம் ஏன் வீழ்ச்சியடையும் மற்றும் புரட்சிக்கான விதைகளை உருவாக்குவது என்பதை நிறுவிய பின்னர், லெனினிசத்தின் அடித்தளங்கள் என்ற புத்தகத்தின் இரண்டாவது அத்தியாயத்தில் ஸ்டாலின், இந்த சரிவுக்குப் பிந்தைய நிலைமைகள் ஏன் போல்ஷிவிக் அதிகாரத்திற்கு வரும் பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியை குறிப்பாக எளிதாக்க முடியும் என்பதை விளக்கினார். சந்தர்ப்பவாத முதலாளித்துவ சீர்திருத்தவாதிகளின் முட்டாள்தனமான கூற்றுக்களை நிராகரிப்பதன் மூலம் அவர் இதைச் செய்தார். அவர்கள் ஒரு புதிய தொழிலாளர் ஜனநாயகத்தை உருவாக்குவது நம்பத்தகாதது என்று கூறுவதற்கு தொடர்ச்சியான பிடிவாத நம்பிக்கைகளைப் பயன்படுத்தினர்:

முதல் கோட்பாடு: பாட்டாளி வர்க்கம் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்கான நிபந்தனைகள் பற்றியது. சந்தர்ப்பவாதிகள், பாட்டாளி வர்க்கம் நாட்டில் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் வரை அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முடியாது, கூடாது என்று வலியுறுத்துகின்றனர். இந்த அபத்தமான ஆய்வறிக்கையை தாங்கக்கூடிய கோட்பாட்டு ரீதியாகவோ அல்லது நடைமுறை ரீதியாகவோ எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்பதால், எந்த ஆதாரமும் முன்வைக்கப்படவில்லை. இரண்டாவது கோட்பாடு: பாட்டாளி வர்க்கம் நாட்டின் நிர்வாகத்தை ஒழுங்கமைக்கும் திறன் கொண்ட போதிய எண்ணிக்கையிலான பயிற்சி பெற்ற கலாச்சார மற்றும் நிர்வாகப் பணியாளர்கள் இல்லாவிட்டால் அதிகாரத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியாது. இந்த பணியாளர்கள் முதலில் முதலாளித்துவ நிலைமைகளின் கீழ் பயிற்சியளிக்கப்பட வேண்டும். அதன் பிறகுதான் அதிகாரத்தை எடுக்க முடியும் என்பதற்கு இது அப்படித்தான் என்று வைத்துக்கொள்வோம், என லெனின் பதிலளிக்கிறார்; ஆனால் அதை ஏன் இந்த வழியில் திருப்பக்கூடாது: முதலில் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி, பாட்டாளி வர்க்கத்தின் வளர்ச்சிக்கு சாதகமான சூழ்நிலையை உருவாக்கி, பின்னர் தொழிலாளர்களின் கலாச்சார மட்டத்தை உயர்த்த, முன்னேற்றங்களைத் தொடரவும் மேலும் தொழிலாளர்கள் மத்தியில் இருந்து ஏராளமான தலைவர்கள் மற்றும் நிர்வாகிகளுக்கு ஏன் பயிற்சி அளிக்கவும் கூடாது? இந்த பகுதியில், மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிச தொழிலாளர் அரசை உருவாக்கும் பணி ஒப்பீட்டளவில் எளிதானது என்பதை அவர் விளக்கினார்.

பாட்டாளி வர்க்கத்தின் சர்வாதிகாரம் எந்த ஒரு தேசத்திலும் புதிதாக நிறுவப்படுவதை தற்போதைய நிலைமைகள் நடைமுறைக்கு மாறானதாக ஆக்குகின்றன என்று பல்வேறு வழிகளில் தொடர்ந்து வலியுறுத்தும் தாராளவாதிகளின் வாதம், ஸ்டாலின் முன்வைத்த மற்ற வாதங்கள் மூலம் இவை தவறானவை என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இதேபோன்ற மனச்சோர்வை ஏற்படுத்தும் தவறான நம்பிக்கையை பொறுத்தவரை, ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டிற்குள் சாத்தியமில்லாத சூழ்நிலைகள் ஏற்பட்ட பின்னரே ஒரு புரட்சி நிகழ முடியும், அத்தியாயம் மூன்றில் ஸ்டாலின், உண்மையை புலப்படுத்த லெனினிசத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்.

முன்னர், பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சி என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டின் உள் வளர்ச்சியின் விளைவாக மட்டுமே கருதப்பட்டது. இப்போது, ​​இந்தக் கண்ணோட்டம் போதுமானதாக இல்லை. இப்போது பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியானது, ஏகாதிபத்தியத்தின் உலக அமைப்பில் உள்ள முரண்பாடுகளின் வளர்ச்சியின் விளைவாக, ஏதோ ஒரு நாட்டில் உலக ஏகாதிபத்திய முன்னணியின் சங்கிலியை உடைத்ததன் விளைவாக முதன்மையாகக் கருதப்பட வேண்டும். புரட்சி எங்கிருந்து தொடங்கும்? எங்கே, எந்த நாட்டில், மூலதனத்தின் முன்பகுதியை முதலில் துளைக்க முடியும்? எங்கே தொழில் அதிகம் வளர்ச்சியடைந்துள்ளது, பாட்டாளி வர்க்கம் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் இடத்தில், பாட்டாளி வர்க்கம் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் இடத்தில், அதிக கலாச்சாரம் இருக்கும் இடத்தில், அதிக ஜனநாயகம் இருக்கும் இடத்தில் இது பொதுவாக முன்பு கொடுக்கப்பட்ட பதில். தொழில்துறை வளர்ச்சியடையும் இடங்களில் அவசியமில்லை. ஏகாதிபத்தியத்தின் சங்கிலி பலவீனமாக இருக்கும் இடத்தில் மூலதனத்தின் முன்பகுதி துளையிடப்படும். ஏனெனில் முதல் பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியானது உலக ஏகாதிபத்திய முன்னணியின் சங்கிலியை, அதன் பலவீனமான இணைப்பில் உடைத்ததன் விளைவே ஆகும்.

ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டில் மூலதனச் சங்கிலி எவ்வாறு பலவீனமடையும்? ஸ்டாலின் முன்பு விளக்கிய ஏகாதிபத்திய மற்றும் முதலாளித்துவ சரிவின் தவிர்க்க முடியாத செயல்முறைகள் மூலம் முதலாளித்துவம் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும், அவர்களின் அமைப்பை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத தொழிலாளர் நிலைமைகள், ஏகாதிபத்திய சக்திகள் தங்கள் பேராசையால் பரஸ்பரம் பலவீனமடைவதால் ஏகாதிபத்தியங்கள் கட்டாயப்படுத்தி அடிமைப்படுத்திய காலனிகளில் இருந்து கிளர்ச்சிகள் காரணமாக வர்க்கப் பதட்டங்கள் அதிகரிக்கும்.

இன்னும் ஸ்டாலினின் பல படைப்புகளை நாம் படிக்க வேண்டி உள்ளன, ஆனால் அவருடைய இந்தக் கருத்துக்களை உள்வாங்கிய பிறகு, அவருடைய படைப்புகள் ஏன் ஆளும் வர்க்க மேலாதிக்கத்தின் பாதுகாவலர்களுக்கு அச்சுறுத்தலாகக் காணப்படுகின்றன என்பதை நான் ஏற்கனவே புரிந்துகொண்டேன். முதலாளித்துவத்தின் சுயநலமான தோற்கடிக்கும் தன்மை மற்றும் பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியின் நடைமுறை பற்றி அவர் அம்பலப்படுத்தும் உண்மைகள், உலகை சுரண்டுபவர்களுக்கு திகிலூட்டும், ஏனென்றால் மார்க்சிசம்-லெனினிசத்தின் பக்கம் சேர்வது ஏன் தர்க்கரீதியாக இருக்கிறது என்பதை மக்களுக்கு காண்பிக்கும் திறன் அவர்களுக்கு உள்ளது. ஸ்டாலினின் படைப்புகளுக்கு முன்னால், முதலாளித்துவ பிரச்சாரகர்கள் செய்யக்கூடிய அவதூறுகளை தூக்கி எறிந்துவிட்டு, “ஸ்ராலினிசம்” என்பதை மீண்டும் ஒரு அடைமொழியாக கூறிக்கொண்டே இருப்போம்.

பாட்டாளி வர்க்க கோட்பாட்டிற்கு ஸ்டாலினின் ஆழமான பங்களிப்பே ‘சே’ போன்றவர்கள் கம்யூனிசத்திற்கு வருவதைத் தடுக்க முடிவதில்லை.