‘யி’ இனம் ; செம்படையின் நண்பன்

சீனாவின் நிலைமைகள் மாறிய பொழுது யி இன மக்கள் புரட்சிகரமான போராட்டங்களுக்கு உறுதுணையாக மாறினார்கள். 100 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக சக்தி வாய்ந்த ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு, நிலப்பிரபுத்துவ எதிர்ப்புப் போராட்டங்களையும்,  அடிமை உடைமையாளர்களுக்கு எதிரான போராட்டங்களையும் நடத்தினார்கள். சீன விவசாயிகளால் நடத்தப்பட்ட டைப்பிங் புரட்சி (1852-1864) ஏற்படுத்திய தாக்கத்தால் ‘யி’  இன மக்களும் பிற இன மக்களும் கிங் அரசாங்கத்திற்கு எதிராக வீரஞ்செறிந்த போராட்டத்தை நடத்துவதற்கு வழி வகுத்தது.

1935 ஆம் ஆண்டு ஜப்பானிய படையெடுப்பாளர்களை எதிர்ப்பதற்காக சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைமையிலான செம்படை வடக்கு நோக்கி முன்னேறியது. வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இந்த நீண்ட பயணத்தை மேற்கொண்ட சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ‘யி’  இன மக்கள் வசிக்கும் பகுதிகள் வழியாகத்தான் சென்றார்கள். செம்படையின் நீண்ட பயணம் ‘யி’  இன மக்கள் மீது நல்ல ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

வடமேற்கு குய்ஷோ மற்றும் வடகிழக்கு யுனான் வழியாகச் சென்ற வழியில், செம்படை உள்ளூர் கொடுங்கோலர்கள், தீய பிரபுக்கள் மற்றும் ஊழல் அதிகாரிகளை ஒடுக்கியதுடன், பட்டினியால் வாடிய ‘யி’  இன மக்களுக்கு உதவுவதற்காகத் தங்கள் தானிய களஞ்சியங்களைத் திறந்துவிட்டார்கள். செம்படை, பறிமுதல் செய்யப்பட்ட தானியங்கள், உப்பு, பன்றி இறைச்சி, ஆடைகள் மற்றும் அதுபோன்ற பிற பொருட்களை யி இன மக்களுக்கும் மற்ற இனக்குழு மக்களுக்கும் விநியோகித்தது. பதிலுக்கு அவர்களும் செம்படைக்கு மிகுந்த ஆர்வத்துடன் உதவினார்கள். பல இளம் ‘யி’ இன மக்கள் செம்படையில் சேர்ந்தனர்.

செம்படையின் அடுத்த பயணம் ஜின்ஷா ஆற்றைக் கடந்து யுவேசி மற்றும் மியானிங்கில் நிலை கொண்டனர். அங்கிருந்து இரு பகுதியாகப் பிரிந்து தாடு ஆற்றை நோக்கி முன்னேறினார்கள். இதற்கிடையில் ராணுவத்தின் ஆதரவுடன் மியானிங்கில் இருந்த ‘யி’ இன மக்களும் ஹான் இன மக்களும் இணைந்து மாவட்டத்தில் தொழிலாளர்-விவசாயி-வீரர்கள் உள்ளடக்கிய ஜனநாயக அரசாங்கத்தை நிறுவினார்கள்.

இந்த அரசின் சார்பில் புரட்சிகர படைகளை உருவாக்கினார்கள். இந்த மாவட்டத்தில் செம்படை குவோமிண்டாங் அரசாங்கத்தால் திணிக்கப்பட்ட “பிணைக்கைதிகள் முறையை” ஒழித்தனர். மேலும் பிணைக்கைதிகளாகப் பிடிக்கப்பட்டிருந்த பல நூறு ‘யி’ இனத் தலைவர்களையும் அவர்களது உறவினர்களையும் விடுவித்தனர்.

செம்படை ஒழுக்கத்தைக் கடுமையாகக் கடைப்பிடித்தது. சிறுபான்மைக் குழுக்களுக்கான சீனப் பொதுவுடைமைக் கட்சியின் கொள்கையை உறுதியாகச் செயல்படுத்தியது. சிறுபான்மைக் குழுக்களை விடுவிப்பதே தனது நோக்கம் என்று அறிவித்தது. மேலும், அனைத்து ஏழை ‘யி’ மற்றும் ‘ஹான்’ இனத்தவரும் உறவினர்களே என்று பிரகடனப்படுத்தியது. செம்படையுடன் ஒன்றிணைந்து, போர்ப்பிரபுக்களை வீழ்த்தி, தேசிய சமத்துவத்திற்காகப் போராடுமாறு அது ‘யி’ இன மக்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தது.

செம்படையின் கொள்கைகளால் உத்வேகம் பெற்ற, மியானிங் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு ‘யி’ குலத்தின் தலைவரான இளைய யுவேடன், செம்படைத் தளபதி லியு போசெங்குடன் கூட்டணி அமைத்தார். ‘யி’ க்கள் மற்றும் தலைவரின் உதவியுடன், செம்படைப் படைகள் எவ்விதத் தடங்கலுமின்றி யி மக்கள் வாழும் பகுதிகளைக் கடந்து சென்று, லுடிங் பாலத்தைக் கைப்பற்றி, டாடு ஆற்றையும் கடந்து வெற்றி பெற்றன.

புதிய அரசும் புதிய வாழ்க்கையும்

1949-ல் சீன மக்கள் குடியரசு நிறுவப்பட்டதன் மூலம், சீனாவில் யி இனத்தவர் மற்றும் பிற தேசிய இன மக்கள் அனுபவித்த அடிமைத்தனம் மற்றும் ஒடுக்குமுறையின் கசப்பான வரலாறு முடிவுக்கு வந்தது. 1952 ம் ஆண்டுகளுக்கு பிறகு சிச்சுவானின் லியாங்ஷான் யி தன்னாட்சி மாகாணம், யுனானின் சூசியோங் யி தன்னாட்சி மாகாணம், ஹாங்ஹே ஹானி மற்றும் யி தன்னாட்சி மாகாணம் என்று யி மக்களுக்கான தன்னாட்சி மாகாணம் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நிறுவப்பட்டன. யுனானின் ஈஷான், லூனான், நிங்லாங், வெய்ஷான், ஜியாங்செங், நான்ஜியான், சுண்டியான், சின்பிங் மற்றும் யுவான்ஜியாங் ஆகிய இடங்களிலும், குய்ஷோவின் வெய்னிங் மற்றும் குவாங்சியின் லாங்லின் ஆகிய இடங்களிலும் அதிகமாக யி இன மக்கள் வாழ்ந்து வந்ததால் அவர்களுக்கும் மற்ற இனச் சிறுபான்மையினருக்கும் மாவட்டங்கள் நிறுவப்பட்டன.

சமகால உலகில் நிலவி வந்த ஒரேயொரு அடிமைச் சமூகத்தின் உருமாற்றம், கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அதாவது புரட்சிக்கு பிந்தைய ஆண்டுகளில் யீ மக்களின் வரலாற்றில் ஆழ்ந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு விஷயமாக மாறிவிட்டது. யி அடிமைகள் மற்றும் பிற ஏழை மக்களின் அபிலாஷைகளுக்கு தீர்வுகாணக்கூடிய வகையில் சீன மக்கள் குடியரசு சாமானிய மக்களுடன் நெருங்கிய உறவுகளைக் கொண்டிருந்த உயர் சமூக அந்தஸ்துடைய யி மக்களுடன் கலந்தாலோசித்த பின்னர், 1956-ல் சிச்சுவானின் யி பகுதிகளிலும், யுனானின் நிங்லாங் தன்னாட்சி மாவட்டத்திலும் ஜனநாயக சீர்திருத்தங்களை மேற்கொள்ள முடிவு செய்தது.

இந்த ஜனநாயக சீர்திருத்தங்களின் அடிப்படை நோக்கம், அடிமைத்தனத்தை ஒழித்து, உழைக்கும் மக்கள் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தையும் அரசியல் சமத்துவத்தையும் அனுபவிக்கச் செய்வது. கிராமப்புற உற்பத்தி சக்தியை விடுவிக்கவும், விவசாய உற்பத்தியை ஊக்குவிக்கவும், அடிமை உடைமையாளர் வர்க்கத்தின் நில உரிமையை ரத்து செய்து, உழைக்கும் மக்களின் நில உரிமையை அறிமுகப்படுத்துவது. இதன் மூலம் விவசாயத்தில்  சோசலிச உருமாற்றம் ஏற்படுவதற்கும், கூட்டுறவு இயக்கம் உருவாவதற்குமான அடித்தளத்தை உருவாக்கினார்கள்.

கலந்தாய்வுக் கொள்கை

அமைதியான கலந்தாய்வுக் கொள்கையின்படி, ஜனநாயக சீர்திருத்தங்களுக்குத் தீவிரமாக உதவிய உயர் சமூகத்தினருக்கு மக்கள் அரசாங்கம் பொருத்தமான அரசியல் அந்தஸ்தையும் அதற்கேற்ற பொருள்சார் சலுகைகளையும் வழங்கியது. இதன் மூலம், பல அடிமை உரிமையாளர்கள் சீர்திருத்தத்தின் பக்கம் ஈர்க்கப்பட்டனர். அதே சமயம், சட்டவிரோதமாகவும், பிடிவாதமாகவும் இருந்த ஒரு சில அடிமை உடைமையாளர்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டனர். இவ்வாறு, ஜனநாயக சீர்திருத்தங்கள் சுமுகமாக நடைபெற்றன.

1958 ஆம் ஆண்டு வசந்த காலத்தில், சிச்சுவான் மற்றும் யுன்னானில் உள்ள பெரிய மற்றும் சிறிய லியாங்ஷான் மலைகளில் அமைந்துள்ள யி இன மக்கள் வாழும் பகுதிகளில் ஜனநாயக சீர்திருத்தங்கள் நிறைவடைந்தன. இந்த சீர்திருத்தங்கள் அடிமைத்தனத்தை ஒழித்து, அடிமை உடைமையாளர்களின் அனைத்து சலுகைகளையும் நீக்கி, அவர்களிடமிருந்து நிலம், கால்நடைகள், விவசாயக் கருவிகள், வீடுகள் மற்றும் தானியங்களைப் பறிமுதல் செய்தனர்.

மேலும் அவற்றை அடிமைகளுக்கும் மற்ற ஏழை மக்களுக்கும் விநியோகித்தனர். லியாங்ஷான் யி தன்னாட்சி மாகாணம் மற்றும் சிச்சாங் யி பகுதிகளில், 120,000 ஹெக்டேர் நிலம் பறிமுதல் செய்யப்பட்டது. மேலும், 280,000 கால்நடைகள், 34,000 விவசாயக் கருவிகள், 880,000 அறைகளைக் கொண்ட வீடுகள் மற்றும் 8,000 டன் தானியங்கள் ஆகியவை கையகப்படுத்தப்பட்டன அல்லது வாங்கப்பட்டன.

சட்டவிரோத அடிமை உரிமையாளர்களால் இழப்பீடாகச் செலுத்தப்பட்ட 4,700,000 யுவானுடன் சேர்த்து ஏழைகளுக்கும் தேவையுள்ளவர்களுக்கும் அவை பிரித்து வழங்கப்பட்டன. இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் 6,90,000 அடிமைகளையும் பிற ஏழை மக்களையும் விடுவித்து, அவர்களைப் புதிய சமூகத்தின் எஜமானர்களாக மாற்றியது.

அரசின் உதவி

மக்கள் அரசாங்கம், அடிமைகளுக்கும் மற்ற ஏழை மக்களுக்கும் வீடுகளைக் கட்டிக் கொடுத்ததுடன், விவசாயக் கருவிகள், தானியங்கள், ஆடைகள், மரச்சாமான்கள் மற்றும் பணத்தையும் வழங்கி, அவர்கள் சொந்த வீடுகளைக் கட்டிக்கொள்ள உதவியது. லியாங்ஷான் மலைப்பகுதிகளில், அடிமைத்தனத்தின் கீழ் வேலை செய்யும் திறனை இழந்த 1,400 வயதான மற்றும் பலவீனமான அடிமைகளுக்காக அரசாங்கம் இல்லங்களை அமைத்தது கொடுத்தது.

முன்னாள் அடிமைகளில் பலர் திருமணம் செய்துகொண்டு தங்கள் சொந்தக் குடும்பங்களைத் தொடங்கினர். பிரிந்து கிடந்த அல்லது அடிமை உடைமையாளர்களால் பிரித்து வைக்கப்பட்டிருந்த பல குடும்பங்கள் மீண்டும் ஒன்றிணைந்தன. விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமைகள் சோசலிசப் பாதையை மிகவும் உறுதியாகப் பின்பற்றினர். மேலும் ஜனநாயக சீர்திருத்தங்களுக்குப் பிறகு விரைவிலேயே விவசாய உற்பத்தியில் மேம்பட்ட கூட்டுறவு சங்கங்களை அமைத்தனர்.

ஜனநாயக சீர்திருத்தங்கள், விடுதலை பெற்ற அடிமைகளையும் ஏழை விவசாயிகளையும் தங்கள் நிலங்களை மறுவடிவமைக்கவும், விவசாய உற்பத்தியை சீராக விரிவுபடுத்தவும் தூண்டின. யுனானின் சூசியோங் யி தன்னாட்சிப் பிரதேசம், சணல், புகையிலை, பருத்தி, நிலக்கடலை மற்றும் பிற பணப் பயிர்களின் உற்பத்தியை அதிகரிப்பதில் பெரும் வெற்றி கண்டது. ஹாங்ஹே யி தன்னாட்சிப் பிரதேசத்தில் உள்ள நிங்லாங், வெய்ஷான் மற்றும் ஈஷான் ஆகிய தன்னாட்சி மாவட்டங்கள் நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களை உருவாக்கின, அவை விவசாயத்தில் பெரும் பங்காற்றியுள்ளன.

விடுதலைக்கு முந்தைய காலங்களில் யுனானில் இருந்த கெஜியு ஈயச் சுரங்கத்தை தவிர வேறு எந்த தொழிலும் இல்லை. ஹான் பகுதியில் இருந்து லியாங்ஷான் மலைகளுக்கு அழைத்து வரப்பட்ட சில கொல்லர்கள், கொத்தனார், தச்சர்கள் தவிர வேறு எந்த திறன் தொழிலாளர்களும் இருக்கவில்லை.இப்போது லியாங்ஷான், சூசியோங் மற்றும் ஹாங்ஹே தன்னாட்சி மாகாணங்களில் உள்ள மக்கள், விவசாய இயந்திரங்கள், உர மற்றும் சிமெண்ட் தொழிற்சாலைகள், சிறிய நீர்மின் நிலையங்கள் மற்றும் செம்பு, இரும்பு, நிலக்கரிச் சுரங்கங்களைக் கட்டியுள்ளனர்.

போக்குவரத்து வசதிகள் இல்லாதது, லியாங்ஷான் மலைகள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டதற்குக் காரணமான காரணிகளில் ஒன்றாகும். விடுதலைக்குப் பிறகே சாலைகள் அமைக்கும் பணி தொடங்கியது. 1952-ல், சிச்சுவானையும் மேற்கு யுனானையும் இணைக்கும் நெடுஞ்சாலை புனரமைக்கப்பட்டு போக்குவரத்திற்காகத் திறக்கப்பட்டது. அதே நேரத்தில், லியாங்ஷான் தன்னாட்சி மாகாணத்தை நாட்டின் பிற பகுதிகளுடன் இணைக்கும் பிரதான நெடுஞ்சாலைகளும் கட்டப்பட்டன. 1957-ல் யிக்சி நெடுஞ்சாலை போக்குவரத்திற்காகத் திறக்கப்பட்டு, வரலாற்றில் முதன்முறையாகப் பெரிய மற்றும் சிறிய லியாங்ஷான் மலைகளை இணைத்தது. 1961-க்குள், மாகாணத்திற்குள் அனைத்து திசைகளிலும் பரவியிருந்த ஒரு நெடுஞ்சாலை வலையமைப்பு உருவாக்கப்பட்டிருந்தது.

உள்கட்டமைப்பு வசதிகள்

1981-ஆம் ஆண்டின் இறுதியில், மாகாணத்தில் உள்ள நெடுஞ்சாலைகளின் மொத்த நீளம், 1949-க்கு முன்பு இருந்த ஏழு கி.மீ.-லிருந்து 7,368 கி.மீ. ஆக அதிகரித்திருந்தது. 1949-க்கு முன்பு இப்பகுதி முழுவதும் 18 தள்ளுவண்டிகள் மட்டுமே இருந்த நிலையில், 1981-ல் வாகனங்களின் எண்ணிக்கை 11,000-ஐ எட்டியது, அவற்றில் 5,000 மோட்டார் வாகனங்கள் ஆகும். உள்ளூர் போக்குவரத்துத் துறை மொத்தம் 10,000 பேருக்கு வேலைவாய்ப்பு அளித்தது. செங்டு-குன்மிங் இரயில் பாதையானது, லியாங்ஷான் யி தன்னாட்சி மாகாணத்தில் உள்ள ஆறு மாவட்டங்களைக் கடந்து 337 கி.மீ. தூரத்தைக் கடக்கிறது, மேலும் இந்த வழித்தடத்தில் 45 நிலையங்கள் உள்ளன.

கடந்த காலத்தில் கல்வியில் மிகவும் பின்தங்கியிருந்த யி மக்களுக்கு, தற்போது அனைத்து கிராமங்களிலும் தொடக்கப் பள்ளிகள் உள்ளன. 1950-களின் பிற்பகுதியில், தன்னாட்சி மாகாணம் நடுநிலைப் பள்ளிகள், தொழில்நுட்பப் பள்ளிகள், பழங்குடியின ஆசிரியர்களுக்குப் பயிற்சி அளிக்கும் பள்ளிகளை அமைக்கத் தொடங்கியது. விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமைகள் மற்றும் ஏழை விவசாயிகளின் பிள்ளைகளுக்கு இப்போது கல்விக்கான வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது. சோசலிச உணர்வு கொண்ட யி அறிவுஜீவிகளின் ஒரு புதிய தலைமுறை உருவாகி பல துறைகளில் முக்கிய பங்காற்றி வருகின்றது. மேலும் மாகாணத்தில் உள்ள அனைத்து மட்டங்களிலான அரசாங்கங்களிலும் பல யி தலைவர்கள் முன்னணிப் பதவிகளை வகிக்கின்றனர்.

முற்காலத்தில், தொழில்முறை மருத்துவர்கள் இருக்கவில்லை. நோய்களைத் தடுக்கவும் குணப்படுத்தவும் இருந்த ஒரே வழி பிரார்த்தனை செய்வதுதான். இப்போது எல்லா மாவட்டங்களிலும் மருத்துவமனைகளும் மருத்துவ மையங்களும் உள்ளன. பெரியம்மை, டைபாய்டு, தொழுநோய், மலேரியா, காலரா போன்ற கடுமையான தொற்றுநோய்கள் ஒன்று கட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளன அல்லது பெருமளவில் ஒழிக்கப்பட்டுள்ளன. யி மக்களின் ஏராளமான பாரம்பரிய மருத்துவ அனுபவங்கள் சேகரிக்கப்பட்டு, தொகுக்கப்பட்டு, மேம்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

உலகப் புகழ்பெற்ற யுனான் பாயாவோ (இரத்தப்போக்கு, காயங்கள், சிராய்ப்புகள் போன்றவற்றைக் குணப்படுத்துவதில் சிறப்புப் பயன் கொண்ட ஒரு வெள்ளை மருத்துவப் பொடி) யுனானில் உள்ள யி மக்களால் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கைமாறி வந்த ஒரு நாட்டுப்புற மருத்துவக் குறிப்பின்படி தயாரிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

யி மக்களின் வண்ணமயமான இலக்கியமும் கலையும் செழித்து வருகின்றன. யி மக்கள், பழைய யி மொழியில் எழுதப்பட்ட ஏராளமான வரலாற்று மற்றும் இலக்கியப் படைப்புகளையும், வாய்மொழியாகப் பரப்பப்பட்ட நாட்டுப்புற இலக்கியப் படைப்புகளையும் உருவாக்கியுள்ளனர். எண்ணற்றதும் பல்வேறு வகைகளைக் கொண்டதுமான வாய்மொழி நாட்டுப்புற இலக்கியப் படைப்புகளில் கவிதைகள், கதைகள், நீதிக்கதைகள், பழமொழிகள், புதிர்கள் போன்றவை அடங்கும். பழைய யி மொழியில் எழுதப்பட்டு, தத்துவம், வரலாறு மற்றும் மதம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய இரண்டு கலைக்களஞ்சியப் படைப்புகளான ‘தென்மேற்கில் யி மக்களின் வரலாறு’ மற்றும் ‘லெபுதேயி’ ஆகியவை சீன மொழியில் மொழிப்பெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. ‘அஷிமா’, ‘அக்ஸி மக்களின் பாடல்’ மற்றும் ‘மெய்கே’ ஆகிய காவியங்கள் யுனான் முழுவதும் பிரபலமாக உள்ளன.

விடுதலைக்குப் பிறகு, பல யி நாட்டுப்புறக் கதைகள், காவியங்கள் மற்றும் பாடல்கள் சேகரிக்கப்பட்டுத் தொகுக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டுள்ளன. ‘மகிழ்ச்சியான ஜின்ஷா நதி’ மற்றும் ‘தாஜியும் அவரது தந்தையும்’ போன்ற, யி மக்களின் தற்போதைய வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கும் சில புதிய படைப்புகளும் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. யி பாடல்களும் நடனங்களும் இனச்செறிவு மிக்கவை. ‘நட்சத்திரங்களும் நிலவும் ஒன்றாக இருக்கின்றன’ என்ற புதிய நாட்டுப்புறப் பாடல், சீனாவில் உள்ள தேசிய இனங்களின் மாபெரும் குடும்பத்தில் யி மக்கள் உணரும் மகிழ்ச்சியையும் அரவணைப்பையும் அழகான மெல்லிசைகள் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறது. உற்சாகமான மற்றும் உயிரோட்டமான மெல்லிசைகளைக் கொண்ட மற்றொரு புதிய பாடலான ‘மகிழ்ச்சியான நுவோசு’, யி மக்களின் மகிழ்ச்சியான மற்றும் ஆற்றல்மிக்க வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கிறது.

சீனாவில் இருக்கக்கூடிய சிறுபான்மை இன குழுக்களில் பல்வேறு குழுக்களின் தோற்றம், வரலாறு, அவர்களின் கடந்த கால வாழ்க்கை, புதிய சீன மக்கள் குடியரசில் அவர்களிடம் ஏற்பட்ட வாழ்வியல் மாற்றங்கள் ஆகியவற்றை விரிவாக குறிப்பிடுவதற்கு காரணம், சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இனச் சிறுபான்மை மக்களை பொருளாதார ரீதியாக சலுகைகள் கொடுப்பது என்பதையெல்லாம் கடந்து, இனச் சிறுபான்மையினர் வாழ்வாதார மேம்பாடு மட்டுமல்ல, அவர்களின் அனைத்து வகையான கலாச்சாரம், பண்பாடு, தனித்தன்மை ஆகியவற்றை உயிரோட்டமான முறையில் பாதுகாப்பது என்பதுதான் சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கொள்கையாக இருக்கிறது என்பதை வெளிப்படுத்துவதற்காகதான் விரிவான முறையில் இனச் சிறுபான்மை மக்களைப் பற்றிய விவரிப்பு கொடுக்கப்படுகிறது.

அ.பாக்கியம்

அடுத்தக் கட்டுரை செப். 9 புதனன்று வெளியாகும்