சமத்துவமின்மையை நீக்க  பரம்பரை வரி உதவுமா?

நடந்து வரும் நாடாளுமன்ற தேர்தலில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி மோசமான மதவெறி மற்றும் பொய் பிரச்சாரங்களை செய்து  வருகிறார்.அதில் பரம்பரை வரி குறித்தும் பேசியுள்ளார். அந்த பரம்பரை வரி என்றால் என்ன? அதற்கும் செல்வ வரிக்கும் என்ன வேறுபாடு? பரம்பரை வரியால் பலன் உள்ளதா? இல்லையா? என்பது குறித்து பேசுகிறது இந்த கட்டுரை.


முதலில் பரம்பரை வரி குறித்து தெரிந்து கொள்ளலாம் 

“பரம்பரை வரி” என்பது அதிக மதிப்புள்ள பரம்பரை சொத்துக்கள் மீது ஒரே ஒரு முறை மட்டுமே விதிக்கப்படும்  வரியாகும்.  இது செல்வ வரியிலிருந்து வேறுபட்டது. அதாவது செல்வா வரி என்பது உரிமையாளர் உயிருடன் இருக்கும் போது செல்வத்தின் மீது விதிக்கப்படும் வருடாந்திர வரி விதிப்பாகும்.பரம்பரை வரி என்பது தாது முன்னோர்களிடம் இருந்து வாரிசுகள் பெற்ற சொத்துக்கு விதிக்கப்படுவதாகும்.

தற்போது நமது நாட்டில் பரம்பரை வரி பற்றிய கருத்துக்கள் ஆச்சரியத்துடனும் அதிர்ச்சியுடன் பேசப்பட்டாலும், ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக மேற்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளில் உள்ள முன்னேறிய பணக்கார பொருளாதார நாடுகளில் இது பொதுவான வரி முறையாக இருந்துள்ளது.   முற்போக்கான வருமான வரிகளுக்குப் பிறகு,பரம்பரை வரிகளை  “இருபதாம் நூற்றாண்டின் இரண்டாவது பெரிய நிதி கண்டுபிடிப்பு” என்று பரம்பரை வரி குறித்து  பொருளாதார நிபுணர் தாமஸ் பிகெட்டி குறிப்பிட்டுள்ளார்.

பரம்பரை வரி வரலாறு;

பரம்பரை வரி முதல் உலகப் போருக்குப் பிறகுதான் பல நாடுகளில் இது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 1930களில் அமெரிக்காவிலும் இங்கிலாந்திலும் பரம்பரை வரி விகிதங்கள் சுமார் 20 சதவீதமாக இருந்தன. பிறகு அப்போதிருந்து 1970 களின் பிற்பகுதி வரை 70-80 சதவீதமாக உயர்த்தப்பட்டது. ஜெர்மனியும் பிரான்ஸும்  கூட 30 – 40 சதவீதம் வரை இந்த வரியை விதித்தன. இதை பரம்பரை வரியால் 1940க்கு பிறகு  நாடுகளில் ஏற்றத்தாழ்வுகளை குறைப்பதற்கு   முக்கிய காரணமாக இருந்தது என கூறப்படுகிறது.

இன்றும் கூட ஜப்பானில் 55 சதவிகிதம், தென் கொரியாவில் 50 சதவிகிதம், பிரான்சில் 45 சதவிகிதம், இங்கிலாந்தில் 40 சதவிகிதம், ஸ்பெயினில் 34 சதவிகிதம், அயர்லாந்தில் 33 சதவிகிதம் என பல வளர்ந்த  பொருளாதார நாடுகளில் பரம்பரை வரி நடைமுறையில் உள்ளன.

அமெரிக்காவில் பரம்பரை வரிகள் 1980 களுக்குப் பிறகு கணிசமாக   குறைக்கப்பட்டது.   2023 ஆம் ஆண்டு  1.3 கோடி  மில்லியனுக்கும் அதிகமான மதிப்புள்ள சொத்துகளுக்கு மட்டுமே  பொருந்தும் என அறிவித்தது. மேலும் அமெரிக்காவில்  ஆறு மாநிலங்கள் மட்டுமே பரம்பரை வரிகளை விதித்துள்ளன. இதில் கவனிக்கப்பட வேண்டியது என்னவென்றால்  பரம்பரை வரியை குறைத்த பிறகு  காரணமாக அமெரிக்காவில்    1980களில்
முதல் 10 சதவீத பணக்காரர்களின் 33 சதவீதமாகஇருந்த தேசிய வருமானம்  2010 க்குள் 47 சதவீதமாக உயர்ந்தது.

பரம்பரை வரி நோக்கம் என்ன ?

பரம்பரை வரியின் முதன்மை நோக்கம் சமத்துவமற்ற முதலாளித்துவ சமூகங்களில் உள்ள செல்வத்தை மறுபங்கீடு செய்வதாகும்.  19 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆங்கில தத்துவஞானியாகவும் , அரசியல் பொருளாதார நிபுணராகவும் இருந்த ஜான் ஸ்டூவர்ட் மில் சொத்து மீதான எந்தவொரு உரிமையம்  இயற்கையின் பகுதியாக இல்லை.  சொத்து மீதான ஒருவரின் முழுமையான உரிமை மரணத்துடன் முடிந்து விடுகிறது என்றார்.

1893 ஆம் ஆண்டு அரசியல் அறிவியல் காலாண்டு எழுதிய மேக்ஸ் வெஸ்ட் என்பவர்   பெற்றோர்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் குழந்தைகளுக்கு ஆதரவு கொடுக்கலாம், கல்வி உள்ளிட்ட வளர்ச்சிக்கு உதவலாம் எனினும் ,  தங்கள் இறப்பிற்குப் பின் குழந்தைகளை  செல்வந்தர்களாக மாற்ற  வேண்டும் என்ற பெற்றோர்கள் ஆசைக்கு எந்த தார்மீக நியாயமும் இல்லை என குறிப்பிட்டார்.

சுருக்கமாக சொன்னால் முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்தில் உருவா முற்போக்கான பரம்பரை வரி இ  சமூக நீதி மற்றும் தனிமனித சுதந்திரத்திரம்  ஆகியவற்றுக்கு  இடையேயான ஒரு சிறந்த சமரசமாக அதாவது   ஒப்பீட்டளவில் சமத்துவமின்மையைக் குறைப்பதற்கான  தாராளவாத முறை என்று தாமஸ்  பிக்கெட்டி குறிப்பிடுகிறார். அதாவது இந்த வரிமுறையில் அரசு செல்வத்தை தடை செய்யாது அல்லது அபகரிக்காது .

பரம்பரை வரியின் நன்மைகள் என்ன?

ஒன்று, பரம்பரை வரி இருப்பதற்கான தத்துவ மற்றும் பொருளாதார நியாயங்கள் உள்ளன.  வரம்பற்ற பரம்பரை சொத்துகளால் தலைமுறை தலைமுறையாக மேலும் அதிக சொத்துக்களை குவித்து  சமத்துவமின்மை நிலைத்திருப்பதற்கு வழிவகுக்கிறது. இதன் விளைவாக சமூகத்தில் சமத்துவமான வாய்ப்பு கிடைப்பதில்லை. ஏனென்றால் பரம்பரை சொத்து உள்ள  வாரிசுகள் மற்றவர்களை விட நியாயமற்ற  முறையில் அதிக செல்வதை அடையக்கூடிய அனுபவிக்க கூடிய இடத்துக்கு செல்கிறார்கள்.   இந்நிலையில் தலைமுறைகளுக்கு இடையேயான செல்வப் பகிர்வை நீண்ட காலத்திற்கு சமப்படுத்த உதவுவதன் மூலம், பரம்பரை வரி சமத்துவமான வாய்ப்பு உருவாக வழிவகுத்து  சமூக இயக்கத்தையும்  மேம்படுத்துகிறது.

இரண்டு, பரம்பரை வரியானது இரண்டு நபர்கள் ஒரே அளவிலான சொத்துகளைப் பெறும்போது,அந்த சொத்துக்கள் சம்பாதித்ததா அல்லது மரபுரிமையா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல் அவர்களுக்கு வரி விதிக்கப்பட வேண்டும்.  பரம்பரை வரி இல்லாத நிலையில் மக்களிடையே கிடைமட்ட ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்கு ( சமத்துவமின்மை)  வழிவகுக்கிறது.

மூன்று, பரம்பரை வரி விதிக்கப்படும் போது சமத்துவத்தை அதிகரிக்க உதவுகிறது. வரி செலுத்தும் வகையில் அதிக சொத்து வைத்துள்ளவர்கள்  அதிக வரி  செலுத்த வேண்டும்.அதுவும் பரம்பரை வரி விதிக்கப்படும் போது,   படிப்படியாக, செங்குத்து சமத்துவமின்மை குறைகிறது.

நான்கு , பரம்பரை வரிகள் மூலதனத்தின் தவறான ஒதுக்கீட்டைக் குறைக்கின்றன.  அனைத்து வாரிசுகளும் நல்ல தொழில்முனைவோர் என்பதில் உறுதியாக இல்லை.  பரம்பரை வரியானது போட்டி மற்றும் ஊக்கத்தை தலைமுறைகளாக ஊக்குவிக்கிறது மற்றும் வாரிசுகளை சிறப்பாக வேலை செய்யவும் சேமிக்கவும் ஊக்குவிக்கிறது.

ஐந்தாவதாக, “கார்னகி விளைவு” மூலம், பரம்பரை வரி, மரணத்தின் போது பரம்பரை வரி செலுத்துவதற்குப் பதிலாக, பெரும் செல்வம் வைத்திருப்பவர்களைத் தங்கள் வாழ்நாளில் தொண்டு நிறுவனங்களுக்கு அதிகமாக நன்கொடை அளிக்க ஊக்குவிக்கலாம்.  1880 களில், அமெரிக்க எஃகு அதிபர் ஆண்ட்ரூ கார்னகி 100 சதவீத பரம்பரை வரியை வாதிட்டார்.  கார்னகி தனது வாழ்நாளில் தனது செல்வத்தை விட்டுக்கொடுக்காத ஒரு மனிதன் “அவமானம் அடைந்து இறந்துவிடுகிறான்” என்று கூறினார், மேலும் அவனது நிலத்தின் மீதான அரசின் வரிவிதிப்பு அதன் “சுயநல கோடீஸ்வரனின் தகுதியற்ற வாழ்க்கையின் கண்டனத்தை” குறிக்கிறது.  2006 ஆம் ஆண்டில் பில் மற்றும் மெலிண்டா கேட்ஸ் அறக்கட்டளைக்கு $31 பில்லியன் நன்கொடையாக வழங்கியபோது வாரன் பஃபெட் அவர்களால் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது.

பரம்பரை வரி மீதான விமர்சனம்

பரம்பரை வரிகள் மீதான விமர்சனங்களில் ஒன்று, அவை மூலதனத்தின் மீதான வரியாகும், மேலும் ஒவ்வொரு தலைமுறைக்குப் பிறகும் மூலதனப் பங்குகள் குறைந்துவிடும்.  இது ஆதாரமற்ற விமர்சனமாகும், ஏனெனில், முதலாவதாக, அதிக வருமான வரி விகிதம் கூட மூலதனத்தின் குறைவுக்கு வழிவகுக்கும், மேலும் அனைத்து பரம்பரை வரிகளும் மூலதனத்தை அகற்றுவதன் மூலம் செலுத்தப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை.

இரண்டாவதாக, வாரிசுகள் பரம்பரை வரி செலுத்துவதற்கு மூலதனத்தின் ஒரு பகுதியை விற்க நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டாலும், நாட்டின் மொத்த மூலதனத்தில் எந்தக் குறைவும் இல்லை;  அவர்களின் உரிமையில் மாற்றம் மட்டுமே உள்ளது.

மற்றொரு விமர்சனம் என்னவென்றால், பரம்பரை வரி என்பது இரட்டை வரிவிதிப்பு ஆகும், அதாவது, நீங்கள் ஒரு நபரின் வாழ்நாளில் அவரது சொத்துக்கு வரி விதிக்கிறீர்கள், பின்னர் இறந்த பிறகு அவருக்கு/அவளுக்கு மீண்டும் வரி விதிக்கிறீர்கள்.  இருமுறை வரி விதிப்பது புதிதல்ல;  உதாரணமாக, நாம் அனைவரும் ஏற்கனவே வருமான வரி செலுத்திய வருமானத்தில் வாங்கும் பொருட்களுக்கு ஜிஎஸ்டி செலுத்துகிறோம்.  பரம்பரை வரிகளில், இறந்த சொத்து வைத்திருப்பவரின் கண்ணோட்டத்தை நாம் புறக்கணித்தால் கவலை மறைந்துவிடும்.  வாரிசின் முன்னோக்கை மட்டுமே நாம் கருத்தில் கொண்டால், இரட்டை வரிவிதிப்பு இல்லை, ஏனெனில் அவர்/அவள் தனது வாழ்நாளில் ஒரு முறை மட்டுமே பரம்பரை வரியைச் செலுத்தி-சொத்து வாங்குவது போல-அடையாத சொத்திற்கு அணுகலைப் பெறுவார்.

இன்னும் சிலர் பரம்பரை வரிகள் தொழில் முனைவோரை ஊக்கப்படுத்துவதாக வாதிடுகின்றனர்.  ஆனால் இந்த விமர்சனத்தை நாம் தர்க்கரீதியாக அனுமதித்தால், நாம் “வாய்ப்பு சமத்துவம்” கொள்கையை வெளிப்படையாக மீறுவதாகவும் இருக்கலாம்.  அது எப்படியிருந்தாலும், அனைத்து வரிகளும் ஏதோ ஒரு வகையில் தொழில்முனைவோரைத் தூண்டுவதாகக் கருதப்படலாம்.  உண்மையில், ஒரு முறை பரம்பரை வரியானது, மற்ற ஆண்டுதோறும் விதிக்கப்படும் வரிகளைக் காட்டிலும் தொழில்முனைவோருக்கு ஒரு சிறிய ஊக்கமளிக்கும்.

இந்திய சூழல்

1940 களின் பிற்பகுதியில் சுதந்திர இந்தியா மிகவும் சமத்துவமற்ற சமூகமாக இருந்தது, நிலம் மற்றும் சொத்து உரிமையில் சமத்துவமின்மை அதிகமாக இருந்தது.  சுதேச வர்க்கங்களின் மரபு காரணமாக கட்டிடங்கள், விலைமதிப்பற்ற உலோகங்கள் மற்றும் நிதி சேமிப்பு ஆகியவற்றின் உரிமையிலும் ஏற்றத்தாழ்வுகள் அதிகமாக இருந்தன.

இதன் விளைவாக, 1953 இல் எஸ்டேட் வரிகளும், 1957 இல் செல்வ வரிகளும், 1958 இல் பரிசு வரிகளும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. இந்த வரிகள் 1980கள் மற்றும் 1990களில் திரும்பப் பெறப்பட்டன.  அவர்கள் திரும்பப் பெறுவதற்கு பொதுவாக மூன்று காரணங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன: ஒன்று, மொத்த வரி வருவாயில் அவர்களின் பங்களிப்பு 0.25 சதவீதத்திற்கும் குறைவாக இருந்தது;  இரண்டு, நிர்வாகம் மற்றும் இணக்கத்திற்கான செலவுகள் தேவையில்லாமல் அதிகமாக இருந்தது;  மற்றும் மூன்று, செல்வம் மற்றும் எஸ்டேட் வரிகள் ஒரே நேரத்தில் இருப்பது இரட்டை வரிவிதிப்பு ஆகும்.

உண்மையில், எஸ்டேட், செல்வம் மற்றும் பரிசு வரிகளிலிருந்து மோசமான வருவாய் பாய்வது ஆச்சரியமல்ல.  இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார வளர்ச்சி ஆண்டுக்கு 3 சதவீதம் மட்டுமே இருந்தது, மேலும் தொழில்துறை மற்றும் நிதி வளர்ச்சி பொதுத்துறையில் குவிந்துள்ளது.  சமத்துவமின்மையின் உயர்வு ஒருவேளை கட்டுக்குள் வைக்கப்பட்டிருக்கலாம்.  ஆனால் செல்வ சமத்துவமின்மையின் முழுமையான நிலைகள் அதிகமாகவே இருந்தன.  செல்வச் சமத்துவமின்மையின் நிலைத்தன்மையும் உள்ளமைந்த சாதி பரிமாணத்தைக் கொண்டிருந்தது.  ஏறக்குறைய அனைத்து நிலம் மற்றும் சொத்து வைத்திருக்கும் குழுக்களும் ஆதிக்க சாதிகளைச் சேர்ந்தவை.

இருப்பினும், 1991 க்குப் பிறகு பொருளாதார தாராளமயமாக்கல் நிலைமையை கணிசமாக மாற்றியது.  புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகள் நிலச் சட்டங்களில் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் வணிகம் செய்வதை எளிதாக்குவதன் மூலம் தனியார் குவிப்பை ஊக்குவித்தன.  கார்ப்பரேட் மற்றும் வருமான வரி குறைக்கப்பட்டது.  1990 களுக்குப் பிறகு, சொத்துக்களின் சராசரி மதிப்பில் முழுமையான உயர்வு இருந்தபோதிலும், சொத்து சமத்துவமின்மை பெரிதும் அதிகரித்தது என்று புதிய மதிப்பீடுகள் காட்டுகின்றன.

மக்கள்தொகையில் அடிமட்டத்தில் உள்ள 50 சதவீதத்தினரின் செல்வம் 1981ல் 10.9 சதவீதத்தில் இருந்து 2023ல் 6.5 சதவீதமாக சரிந்தது. நடுத்தர 40 சதவீதத்தினர் கூட 1981ல் 44.1 சதவீதமாக இருந்த செல்வத்தின் பங்கு 2023ல் 29 சதவீதமாக சரிந்துள்ளது.  மறுமுனையில், முதல் 10 சதவீதத்தினரின் செல்வப் பங்கு 1981 இல் 45 சதவீதத்தில் இருந்து 2023 இல் 64.6 சதவீதமாக உயர்ந்தது. முதல் 1 சதவீதத்தினருக்கு, 1981ல் 12.5 சதவீதமாக இருந்த செல்வத்தின் பங்கு 39.5 சதவீதமாக உயர்ந்தது.  2023 இல்.1

2022-23ல், மக்கள்தொகையில் முதல் 1 சதவீதம் பேர் ரூ.499 லட்சம் கோடி மதிப்பிலான சொத்துக்களை வைத்திருந்தனர்.  நிலம் மற்றும் கட்டிடங்கள் இந்த சொத்துக்களில் 90 சதவீதத்தை உள்ளடக்கியது.  1990 களுக்குப் பிறகு சொத்து சமத்துவமின்மையில் இத்தகைய மோசமான உயர்வு, நாட்டில் சொத்து மற்றும் பரம்பரை வரிகளை மீண்டும் அறிமுகப்படுத்துவது பற்றிய விவாதங்களை மீண்டும் தூண்டியது.

2018 ஆம் ஆண்டுக்கான மதிப்பீட்டின்படி, 2 சதவிகித சொத்து வரியும், 33 சதவிகித பரம்பரை வரியும் நாட்டில் உள்ள 1 சதவிகித தனியார் தனிநபர்களுக்கு (அதாவது, 1 கோடிக்கும் குறைவான நபர்கள்) ரூ.12.1 லட்சம் கோடியைப் பெறலாம்.  ஆண்டுதோறும் கூடுதல் வரி வருவாய்.  இந்த வருவாய் ஏழைகளுக்கு வேலைவாய்ப்பு, உணவு, கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் முதியோர் ஓய்வூதியம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு விரிவான சமூக பாதுகாப்பு வலையை நிறுவ பயன்படுத்தப்படலாம்.2

விவாதத்தை சிதைப்பது
சமத்துவமின்மையின் மோசமான நிலைகளை, இன்று இருப்பது போல், நீடிக்க அனுமதிப்பது எந்த நவீன சமுதாயத்திற்கும் தார்மீக ரீதியாக வெறுக்கத்தக்கதாக இருக்கும்.  எந்தவொரு முற்போக்கான நலன்புரி அரசும் பரம்பரை வரிகளின் முற்போக்கான முறையை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.  எனவே வெளிப்படையாகவும் முழுமையாகவும் விவாதிக்கப்படுவது மட்டுமே சரியானது.


எவ்வாறாயினும், எதிர்க்கட்சிகளின் அனைத்து பரிந்துரைகளையும் வகுப்புவாதமாக்குவதற்கான பாஜகவின் தூண்டுதல் நியாயமான விவாதத்திற்கான இடத்தை திறம்பட அழித்துவிட்டது.  பரம்பரை வரி பற்றிய எந்த விவாதமும் இப்போது மத சமூகங்கள் முழுவதும் சொத்து பரிமாற்றம் என்ற வினோதமான கோரிக்கையுடன் தவறாகப் பேசப்படும்.

பரம்பரை வரி என்பது மக்கள்தொகையில் முதல் 1 சதவீதத்தினரின் அதிக மதிப்புள்ள வாரிசுகளுக்கு மட்டுமே பொருந்தும் என்றாலும், பெண்களின் மங்களசூத்திரங்கள் பறிக்கப்படும் என்று பிரதமரின் பொய்யான கூற்று நடுத்தர வர்க்கத்தினரிடையே பகுத்தறிவற்ற அச்சச்சூழலை ஊக்குவிப்பதாகும்.  அவரும் அவரது கட்சியும் சமத்துவக் கோரிக்கையை “மாவோயிஸ்ட்” நிகழ்ச்சி நிரலாகவும், அதை எழுப்புபவர்களை “நகர்ப்புற நக்சல்கள்” என்றும் சமப்படுத்தியுள்ளனர்.  இத்தகைய கண்டனத்திற்குரிய விளக்கங்கள் சமூகப் பொருளாதார சமத்துவத்திற்கு மட்டுமல்ல, ஏழைகள் மற்றும் தாழ்த்தப்பட்டவர்களின் நலனுக்கும் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

Inheritance taxes: A key step towards reducing economic inequality, written by R. Ramakumar is a Professor at the Tata Institute of Social Sciences, Mumbai. This article Published : Apr 30, 2024 in frontline website

மொழிபெயர்ப்பு

தோழர் சேது சிவன்